Sakın “Trend” Girişimcisi Olmayın!
Yazı ilk olarak 26 Ocak 2015 tarihinde yayımlandı. Rakamlar, mevzuat ve destek koşulları o günkü hâliyle verilmiştir; güncel bilgi için ilgili kurumun kendi sayfasına bakın.
Bugün evimize çok yakın bir yere açılan minik bir steakhouseda, yani Türkçesi ile “biftek evinde” yemek yedim.
Malum, son yıllarda bu “biftek evi” meselesi öyle bir trend haline geldi ki, bildiğin 40 yıllık kasapların hepsi bir gecede birer biftek evine dönüşüverdiler. Tabii bununla da kalınmadı ve hayatında eline kasap bıçağı almamış bir sürü güzide yurdum girişimcisi zar zor biriktirdikleri sermayelerini iç mimarlara kaptırıp süper şık (aslında hepsi de birbirine benzeyen) “biftek evleri” ile donattılar İstanbul’umuzun dört bir yanını.
İşte benim bugün yemek yediğim artık mahallemizin içine kadar girmiş “biftek evi”de bu aklı evvel girişimcilerden birisinin eseri.
Girişimcimiz daha önce başka restoranlarda garsonluk yapıyormuş, sonra borç-harç sokak arasında bulduğu bir kasap dükkanını devralıp, dekorasyonuna da bir ton para gömüp kendi “biftek evinin” imparatoru olmuş.
Berbat sertlikte, yanlış pişirilmiş, hatalı sunulan bifteğimi kemirmeye çalışırken kendisi ile sohbet etmeye başladım. Dükkanın havalandırma sistemi çalışmadığından üzerime sinen et kokusuna sinirlenirken, bir yandan bu zavallı girişimci kardeşimizin hüzünlü hikayesine içlendim.
Henüz sadece 4 aydır açık restoranın son bir aydır işleri çok kötüymüş. Bankadan aldığı 150.000TL’ye yakın kredi yüzünden fena halde sıkıştığından dükkanı devredecek birilerini arıyormuş ya da kapatacakmış. Üstelik dükkanın kirası da çok yüksekmiş ve kirasını ödeyemediğinden mal sahibi ile de arası bozukmuş.
“Peki sen neden girdin bu işe?” diye sorunca ise cevabı “Steakhouse işinde çok para var diye düşündüm abi!” dedi içtenlikle. Tam bir yurdum trend yatırımcısı vardı karşımda.
Kendim de bir zamanlar bir trend girişimcisi olmayı deneyip fena halde duvara tosladığımdan bu kardeşimize yardımcı olmak istedim ve ona gönüllü koçluğuna soyundum.
Belki çok geç kalmışımdır ama yine de aşağıdaki 7 soruya doğru yanıtlar geliştirmek onu kurtarabilir diye umuyorum.
Ya da en azından bir sonraki girişiminde aynı tufaya düşmez belki:
Sorularım şunlardı:
- Ürün Sorusu: Rakiplerinden 10 kat daha iyi bir ürünün var mı? Müşteriler niye onları terk edip sana gelsinler?
- Zamanlama Sorusu: Zamanlaman doğru mu? Bu restoranı açmak için neden bugünü seçtin, hangi koşulların sana yardımcı olacağını düşündün?
- Tekel Sorusu: Küçük bir müşteri grubunun tek seçimi, yani biftek konusunda tekelleri olmak için ne yapıyorsun? Daha da önemlisi yapabileceğin bir şey var mı?
- Takım Sorusu: Sen ve takımın harika bir biftek evi yönetmek konusunda gerekli bilgi, beceri ve tecrübe birikimine sahip misiniz?
- Dağıtım Sorusu: Mağazanın konumu hedeflediğin müşterilere ulaşmak için doğru bir yerde mi? Hedef müşterilerine ulaşmak için başka hangi alternatif dağıtım kanallarına sahipsin?
- Dayanıklılık Sorusu: İşin başarılı olsa bile yeni çıkacak rakiplerine nasıl direneceksin? Rekabete dayanaklılığın hangi faktörden kaynaklanacak?
- Sır Sorusu: Ve en önemli soru: Başkalarının bilmediği, görmediği, farkına varmadığı hangi fırsatı gördün ki bu işi açmaya karar verdin? Senin başarı sırrın ne olacak?
PayPal kurucusu Peter Thiel’den öğrendiğim bu 7 kritik sorunun yanıtları konusunda kafanız rahat değilse aman diyeyim sadece “trend” diye hiç bir ana akım işin peşine takılmayın değerli girşimciler.
Trendler karın doyurmazlar.
Oysa bu sorulara geliştirilecek doğru yanıtlar ise başarılı bir girişimci olmak konusunda önünüzü açarlar.
Sonunuz bizim kasap gibi olmasın sonra…
Yazar: Bora Özkent